Terapia pedagogiczna

TERAPIA PEDAGOGICZNA (również surdopedagogiczna i tyflopedagogiczna)
Terapia pedagogiczna podejmowana jest, by spowodować określone, pozytywne zmiany w zakresie sfery poznawczej i emocjonalno-motywacyjnej. Modyfikacja dotyczy także struktury wiedzy i umiejętności szkolnych dzieci i młodzieży. Wskutek różnych zaburzeń dziecko może doświadczać wielu problemów podczas nauki szkolnej, m.in. w zakresie mówienia, pisania, czytania, rysowania.
Celem terapii pedagogicznej jest stworzenie warunków do wszechstronnego rozwoju poprzez zbudowanie wiary we własne siły, eliminowanie i ograniczanie przyczyn niepowodzeń szkolnych, a także wyrównywanie braków wiadomości i umiejętności.

Terapia pedagogiczna skierowana jest do:

  • dzieci o nieharmonijnym rozwoju
  • dzieci przedszkolnych z grup ryzyka dysleksji, czyli dzieci, które nie osiągnęły gotowości do czytania i pisania
  • dzieci z zaburzeniami koncentracji uwagi
  • dzieci z zaburzeniami emocjonalnymi
  • dzieci z niepełnosprawnością intelektualną
  • dzieci ze specyficznymi trudności w opanowaniu umiejętności:
    • czytania – dysleksja
    • dobrego poziomu graficznego pisma – dysgrafia
    • poprawnego pisania – dysortografia
    • matematyki – dyskalkulia
  • dzieci o obniżonej sprawności manualnej
  • dzieci z zaburzeniami orientacji w schemacie ciała i w przestrzeni
  • dzieci z zaburzoną koordynacją wzrokowo-słuchowo-ruchową
  • dzieci z opóźnionym rozwojem psychoruchowym
  • dzieci z zaburzoną lateralizacją
  • dzieci z opóźnionym rozwojem psychoruchowym
  • dzieci z nadpobudliwością psychoruchową (ADHD)

Zajęcia z terapii pedagogicznej są efektywne i powodują zmiany (np. zmiana nastawienia do nauki, pracy, opanowanie niechęci do szkoły).

Dobór metod pracy podyktowany jest trudnościami, jakie ma dziecko. Zajęcia korekcyjno–kompensacyjne są prowadzone głównie z dziećmi z dysleksją, dysortografią, dysgrafią, dyskalkulią.